مرغ گلپایگان اصلاح نژادشده

فرم بدن مرغ گلپایگانی به‌گونه‌ای است که آن را برای پرورش سنتی و نیمه‌صنعتی در شرایط مختلف آب‌وهوایی ایران بسیار مناسب می‌سازد. این مرغ‌ها دارای بدنی گرد، پهن و عمیق هستند که نشان‌دهندهٔ ظرفیت بالای اندام‌های داخلی، به‌ویژه دستگاه گوارش و تخمدان‌هاست. چنین ساختاری باعث می‌شود توانایی تولید تخم‌مرغ و هضم بهتر خوراک در آن‌ها افزایش یابد.

ارتفاع بدن نسبتاً کوتاه‌تر و استخوان‌بندی ضخیم‌تر این نژاد (به‌ویژه در ناحیه پاها) باعث افزایش تحمل فشار و وزن در زمان رشد و تولید شده است. طول کمتر و قطر بیشتر استخوان‌های پا منجر به استحکام بیشتر اسکلت‌بندی می‌شود، که برای تحمل وزن بالاتر و مقاومت در برابر آسیب‌های اسکلتی بسیار مهم است.

سینه برجسته، پشت پهن و شکم نسبتاً بزرگ از دیگر ویژگی‌های بارز فرم بدنی مرغ گلپایگانی است که نشانگر آمادگی بالا برای تخم‌گذاری مستمر و سلامت فیزیکی طی دوره‌های تولید است. همچنین فرم دم این نژاد کوتاه و افراشته بوده و در خروسان، تاج ساده و ایستاده است که به شناسایی آسان آن‌ها کمک می‌کند.

در مجموع، طراحی بدنی نژاد گلپایگانی ترکیبی از مقاومت، پایداری فیزیکی، کارایی غذایی و بهره‌وری بالا در تولید تخم و گوشت است که آن را در بین نژادهای بومی ایران متمایز می‌سازد.