مرغ تخمگذار

خرید مرغ بومی

پرورش مرغ تخمگذار بومی از گذشته هاي دور در ايران رايج بوده است.

مرغ بومي كه به آن مرغ خانگي، مرغ محلي و مرغ روستايي نيز گفته مي شود توسط خانواده هاي روستايي و عشايري نگهداري شده و با استفاده از گوشت، تخم و پر آنها بخشي از نيازهاي اين خانواده ها برطرف مي گردد.

بررسي وضعيت و عملكرد مرغ بومي در روستاها نشان مي دهد دانش مرغ بومي مردم داراي تنوع زيادي است و عدم رعايت نكات پرورشي، تغذيه اي و بهداشتي موجب تلفات زياد نيمچه ها تا قبل از بلوغ و توليد كم تا متوسط مرغان بالغ گرديده است.

اين مقاله با استفاده از كتابهاي علمي مختلف و با بهره گيري از تجربيات عملي مولفين و با هدف افزايش سطح دانش فني روستائيان و ديگر افراد علاقمند در جنبه هاي مختلف پرورش مرغ تخمگذار بومي از جمله مديريت پرورش، جايگاه ، تغذيه، جوجه كشي و بهداشت مرغ بومي تهيه و تنظيم شده است.

مرغ تخمگذار

اهميت پرورش مرغ تخمگذار در روستاها:

  1. گوشت و تخم مرغ مرغان بومی خوش طعم تر از مرغان تجاري است و بسياري از مصرف كنندگان اين محصولات را بر توليدات نژادهاي تجاري ترجيح ميدهند.
  2. گوشت و تخم مرغ مرغان بومي مي تواند نقش مؤثري در كاهش سوء تغذيه در سطح روستا ها داشته باشد.
  3. سرمايه اوليه لازم براي نگهداري و پرورش مرغ بومي كمتر از سرمايه لازم براي نژادهاي تجاري است.
  4. در شرايطي كه مرغان صنعتي قادر به حفظ خود در شرايط روستايي نيستند و در صورت وارد نمودن آنها در روستاها دچار تلفات و افت شديد توليد مي شوند، مرغان بومي شرايط نامساعد و سخت روستا را بهتر از نژادهاي تجاري تحمل مي كنند.
  5. در حاليكه مرغان تجاري رفتار جستجوگري خوبي نداشته، به غذاي فرموله شده نياز دارند و در مقابل كمبودهاي غذايي حساس مي باشند، مرغان بومي را مي توان توسط غذاهاي ارزان و يا پسماندهاي در دسترس، تغذيه نمود و قادرند قسمتي از نياز خود را از طريق جستجوگري در حياط و چراگاه بدست آورند.
  6. مرغان بومي با تغذيه بر روي آفات و حشرات، نقش مؤثري در كنترل آفات گياهي و انگل هاي خارجي دامي مي توانند داشته باشند.
  7. فضولات مرغ بومي غني از مواد مغذي است و مي تواند براي توليد محصولات گياهي و يا حتي تغذيه دامها استفاده شود.
  8. بازارهاي محلي معمولا براي عرضه تخم و مرغ بومي در دسترس است.
  9. در صورت نگهداري تعداد كافي مرغ بومي داراي توليد مناسب، مي تواند به عنوان يك فعاليت اشتغال زا و درآمدزا مورد توجه قرار گيرد.

 

پرورش و نگهداري مرغ تخمگذار را از كجا شروع كنيم؟

روشهاي زير براي شروع پرورش و نگهداري مرغان بومي امكان پذير است:

  1. تهيه مرغ بومي تخم گذار
  2. تهيه نيمچه بومي 1 تا 3 ماهه از مراكز ترويجي و پرورش آنها
    ( برای دریافت قیمت و خرید نیمچه مرغ با مهندس حسینی تماس بگیرید 09111161167)
  3. خريد جوجه يك روزه بومي مناسب از مراكز تأييد شده
  4. استفاده از تخم مرغ نطفه دار براي جوجه كشی

از بين روشهاي فوق، تهيه نيمچه مرغ تخمگذار ، رايج تر و آسان تر از روشهاي ديگر است و براي شروع كار پيشنهاد مي شود.

لوازم و پيش نيازهاي پرورش مرغ بومی تخمگذار:

  1. محلي مناسب براي نگهداري مرغ تخمگذار و يا جوجه ها
  2. ظروف آبخوري و دانخوري مناسب با سن جوجه ها يا مرغها به تعداد كافي
  3. يك قطعه خروس براي هر 10 الي 12 قطعه مرغ
  4. لانه تخم گذاری
  5. يك جعبه مقوايي با سوراخهاي كافي براي تهويه (براي انتقال جوجه ها)
  6. كاه و كلش يا پوشال چوب
  7. منبعي براي تأمين واكسن و داروهاي مورد نياز
 

آشيانه يا لانه مرغ بومی چه شرايطي بايد داشته باشد؟

مرغ تخمگذار

 

  1. با توجه به نوع آب و هوا و امكانات روستايي، جايگاه مرغ از آجر، سنگ، بلوك سيماني و يا از چوب و تور فلزي به صورت قفس ساخته مي شود.
  2. كف جايگاه بايد از زمين اطراف بلندتر باشد و در صورت امكان جنس كف آن از سيمان باشد.
  3. استفاده از كاه و كلش، پوشال چوب و يا خاك اره به ضخامت 5 تا 10 سانتيمتر در بستر با توجه به فصل و دماي محيط به عنوان جاذب رطوبت مدفوع، حفظ بهداشت و جلوگيري از انتقال سرما از زمين به پاي طيور ضروري است. در صورتي كه زير پاي مرغها(بستر) سرد و خيس باشد موجب بروز بيماري تورم بالشتك پا در مرغان و سرماخوردگي و تلفات در جوجه ها خواهد شد.
  4. ديوار و سقف جايگاه از موادي ساخته شود كه بدون هرگونه شكاف و خلل و فرج باشد و از ضخامت كافي برخوردار باشد تا در برابر سرما و گرما عايق كافي ايجاد كند. در صورت احداث آشيانه با مصالح ساختماني، بهتر است ديوارها بطور كامل و يا حداقل تا ارتفاع 1 متري، سيمان كاري شود.
  5. جايگاه نبايد در محل بادگير ساخته شود.
  6. جهت جايگاه بايد طوري باشد كه درب ورودي آن بطرف جنوب بوده و آفتاب بداخل آن بتابد.
    همچنين جايگاه بايد داراي درب محكم و قابل اطميناني باشد تا در هنگام شب با قفل نمودن آن، از
    طيور در مقابل حيوانات شكارچي و دزدان محافظت كند.
  7. جايگاه بايد طوري ساخته شود كه در زمستان گرم و در تابستان خنك باشد.
  8. براي مرغها چوب خواب در نظر گرفته شود تا در هنگام شب، روي آن استراحت كنند.
  9. آشيانه بايد داراي پنجره و ورودي كافي براي تهويه مناسب باشد و پنجره ها حتما به توري مرغي محكم مجهز باشد تا از ورود شكارچيان طبيعي نظير شغال، روباه و سمور به لانه جلوگيري نمايد.
  10.  آشيانه بايد فضاي كافي متناسب با تعداد مرغ و خروسها داشته باشد بنحوي كه 50 قطعه جوجه را تا سن 2 ماهگی مي توان در شش مترمربع (2*3) پرورش داد. در حاليكه براي هر 5 مرغ تخمگذار و يك خروس بالغ، يك مترمربع مساحت لازم است.

در مورد جايگاه آنچه اهميت دارد اينست كه از لحاظ دما و فضايي كه براي هر قطعه مرغ فراهم مي كند شرايط به گونه اي باشد كه مرغ ها راحت بوده و احساس امنيت كنند.

 

وسايل و ادوات مورد نياز در آشيانه:

مرغ تخمگذار

1- آبخوری

 

طيور در تمام اوقات به آب تازه و تميز نياز دارند. به طور معمول هر مرغ 2 برابر غذاي خود، آب مصرف ميكند به نحوي كه در شرايط معمولي هر 4 مرغ در شبانه روز ، 1 ليتر آب مصرف مي كنند.

البته در شرايط آب و هواي گرم، طيور به آب بيشتري نياز دارند و مرغان تخم گذار به آب بيشتري نسبت به مرغان غير تخم گذار نياز دارند.

در روزهاي سرد سال بايد مراقب يخ زدن آبخوريها بود و در روزهاي گرم براي خنك ماندن آب آبخوريها، آنها را بايد در زير سايه قرار داد.

كمبود آب در مرغ تخمگذار ممكن است موجب بروز تخم خوري در آنها شود.

با توجه به سن و اندازه جثه طيور بايد نسبت به انتخاب نوع آبخوري و قرار دادن آبخوري در ارتفاع مناسب از سطح زمين اقدام نمود. ارتفاع آبخوري از سطح زمين بايد برابر با ارتفاع پشت جوجه ها و مرغها در هر سن باشد.

به ازاي هر 20 قطعه مرغ يك آبخوري كله قندي 5 ليتري نياز است كه در شبانه روز، يك مرتبه آب آن تعويض شود.

استفاده از آبخوري مناسب كه در ارتفاع مناسب قرار داده شده باشد، مانع از ورود پرندگان بداخل آب و يا آلوده شدن آن به فضولات مي شود.

ظروف آبخوري بايد بطور روزانه با آب و پارچه تميز شسته و تميز شود.

مرغ تخمگذار

2-دانخوری

دانخوري بايد در ارتفاع مناسب از سطح زمين قرار داده شود و داراي وزن و سنگيني مناسب باشد كه به راحتي با كوچكترين تنه خوردن واژگون نشود.

براي جلوگيري از ريخت و پاش دان توسط طيور كه يك عادت غريزي در آنها است از پركردن بيش از حد دانخوريها بايد خودداري نمود.

و همچنين بر روي دانخوري شبكه فلزي با اندازه مناسب هر سن قرار داده شود.

علاوه بر اين از آسياب كردن بيش از حد دان خودداري كنيد زيرا اين عمل نيز ريخت و پاش دان را افزايش مي دهد.

براي بيشتر سنين طيور بومي، اندازه دان در حد دونيم(بلغور) كافي و مناسب است.

به ازاي هر مرغ 10 الي 15 سانتيمتر فضاي دانخوري ناوداني و يا 5 سانتيمتر دانخوري آويز نظير دانخوري سطلي لازم است.

 

3- جعبه يا لانه تخم گذاری

وجود محل تخم گذاري مشخص باعث افزايش تعداد و حفظ كيفيت تخم مرغ ها مي شود. همچنين جمع آوري تخم مرغ ها راحت تر شده و ميزان آلودگي و شكستگي آنها به حداقل مي رسد.

در صورتي كه مرغها لانه تخم گذاري در اختيار نداشته باشند در گوشه و كنار آشيانه تخم گذاري خواهند كرد كه اين امر احتمال آآلودگی به فضولات و يا شكستن آنها را افزايش و جمع آوري تخم ها نيز مشكل خواهد شد.

بدين ترتيب لازم است در يك قسمت آشيانه، محلي براي تخم گذاري مرغ ها در نظر گرفته شود.

جنس لانه تخم گذاري مي تواند فلزي يا چوبي بوده كه بتوان آنرا براحتي شستشو و ضدعفوني نمود.

سقف آن نيز بهتر است محكم و شيب دار ساخته شود تا از پريدن و نشستن مرغ ها بر روي آن ممانعت شود.

 

كف لانه تخم گذاري بايد پوشال چوب يا كاه و كلش ريخته شود و طوري باشد كه جمع آوري تخم ها به راحتي انجام شود.

براي اين منظور ممكن است لانه تخم گذاري را به نحوي طراحي نمود كه داراي درب باز شوي يك طرفه باشد تا بتوان بدون وارد شدن به آشيانه، از همان بيرون آشيانه، تخم مرغ هاي توليدي را جمع آوري نمود.

پوشال چوب و يا كاه و كلش كف لانه تخم گذاري بايستي هر يك يا دو هفته با پوشال هاي خشك و تميز تعويض شود.

بطور معمول براي هر 4 تا 5 قطعه مرغ تخم گذار، يك لانه تخم گذاري در نظر گرفته مي شود.

براي هر لانه تخمگذاري، ابعاد 35 سانتيمتر طول، 35 سانتيمتر براي عرض و و ارتفاع آن 30 سانتيمتر پيشنهاد شده است.

ارتفاع لانه تخم گذاري از زمين نيز بهتر است حدود 60 سانتيمتر باشد.

 

لازم به ذكر است در صورتي كه لانه تخم گذاري مرغان بومي در محلي امن و آرام نبوده و در معرض رفت و آمد افراد و حيوانات باشد

بدليل ترسيدن مرغها در حين تخمگذاري در برخي مواقع موجب سقوط تخم بداخل حفره شكمي شده و باعث ايجاد عفونت مي شود.

به همين دليل بخش شكمي اين مرغها متورم و راه رفتن آن همانند اردك شده و در نهايت تلف خواهند شد.

 

4- لامپ روشنایی

مرغان بومي براي تخم گذاري به روشنايي طبيعي خورشيد و يا نور مصنوعي نياز دارند.

همچنين مرغان بومي براي توليد تخم مرغهاي داراي پوسته محكم به اشعه مستقيم آفتاب نياز دارند.

نگهداري مرغان بومي در مكان تاريك موجب كاهش توليد تخم مرغ در آنها مي گردد.

از اين رو خارج كردن بموقع مرغها از لانه و تأمين
روشنايي كافي در طول روز براي مرغها داراي اهميت است.

طيور عمدتاً به مدت روشنايي عكس العمل نشان مي دهند تا اينكه شدت روشنايي براي آنها اهميت داشته باشد.

به عبارت ديگر به نور شديد احتياج نداشته و يك لامپ روشنايي 20 الي 40 وات نيز بخوبي نياز آنها براي تخم گذاري را برآورده مي كند.

مرغان تخم گذار روزانه به 15 الي 16 ساعت روشنايي نياز دارند، لذا در فصول پاييز و زمستان كه طول روزها كوتاه بوده و شبهاي
طولاني دارند در صورتي كه پس از غروب آفتاب تا ساعت 8 الي 9 شب روشنايي اضافي براي مرغها فراهم شود بشرط تأمين غذاي كافي و جايگاه مناسب از كاهش توليد تخم مرغ جلوگيري مي شود.

براي اين منظور يك لامپ 40 وات، روشنايي كافي براي يك جايگاه 5*3 متر را فراهم مي كند.

مرغ تخمگذار

 

 

پرورش نيمچه مرغ تخمگذار بومی

به جوجه هاي مرغ بومي از سن 6 تا 8 هفتگي تا قبل از شروع تخم گذاري( حدود سن 24 تا 26 هفتگي) نيمچه، پولت و يا دوتك مي گويند.

و پس از اينكه بالغ شده و شروع به تخم گذاري نمودند به آنها مرغ گفته مي شود.


نيمچه ها را مي توان در سن 6 تا 8 هفته از مراكز مورد تأييد و معتبر خريداري كرد.

اين نيمچه ها در صورت اعمال مديريت صحيح نگهداري و تغذيه مناسب در سن 24 تا 25 هفتگي شروع به تخم گذاري مي كنند.

براي هر 10 جوجه بومي، در حدود يك متر مربع و براي نيمچه ها بعد از سن 8 هفتگي حدود دو برابر اين مقدار فضا مورد نياز است.

براي نيمچه ها نيز بايد جايگاه بهداشتي و داراي دماي مناسب تهيه نمود، بر روي كف آشيانه، بستر با ضخامت كافي از جنس پوشال چوب و يا كاه و كلش خشك و تميز ريخت و دانخوري و آبخوري كافي قرار داد.

همچنين به نظافت جايگاه و تجهيزات توجه خاص نمود.

به نحوي كه حداقل دو بار در هفته لانه مرغ ها و تجهيزات آن بايستي تميز شده و هوادهي شود.

 

مرغ تخمگذار

 

دوره پرورش نيمچه مرحله حساسي از زندگي يك مرغ بومي است.

در اين دوره بايستي از چاق شدن و افزايش وزن بيش از حد نيمچه ها جلوگيري كرد و اجازه داد تا آنها در يك فرآيند طبيعي و به آرامي به مرحله بلوغ برسند.

داشتن يك جيره متنوع اين اطمينان را مي دهد كه نيازهاي نيمچه ها به خوبي برآورده شده است.

 

با توجه تاثير طول روز بر بلوغ جنسي و شروع تخم گذاري نيمچه ها، از قرار دادن آنها در معرض رژيم نوري افزايشي بايد خودداري نمود.

زيرا اين امر موجب بلوغ زودرس نيمچه ها و تخم گذاري زودرس آنها مي شود.

تخم گذاري زودرس باعث آسيب به مجراي تخم شده و مرغ دچار بيرون زدگي رحم و همچنين توليد تخم مرغهاي با پوسته خوني مي شود.

 

 

با نزديك شدن نيمچه ها به سن بلوغ، فعاليت جنسي جوجه خروسها نيز آغاز شده و در صورتي كه تعداد آنها زياد باشد، با يكديگر جنگ و نزاع كرده و باعث اذيت مرغ تخمگذار خواهند شد.

در اين شرايط جوجه خروسها را بايد از گله جدا و در مكان ديگري نگهداري نمود.

در صورت تمايل به توليد تخم نطفه دار جهت جوجه كشي، به ازاي هر 6 الي 8 نيمچه مرغ، يك خروس كافي است.

اين تعداد را بعداً مي توان به يك خروس به ازاي هر 10 قطعه مرغ كاهش داد.

در دوره پرورش نيمچه ها همچنين واكسنهاي يادآور و ديگر واكسنهاي قبل از تخمگذاری بايستي تجويز شود.

 

مرغ تخمگذار

 

 

تغذيه مرغ های تخمگذار

مرغ تخمگذار

يكي از خصوصيات برجسته مرغ بومي عادت داشتن به تغذيه در شرايط روستايي است. اين مرغ ها مي توانند 30 تا 40 درصد غذاي خودشان را از طريق چراي آزاد و بقيه را با غذاي دستي تأمين كنند.

يك مرغ روزانه به 100 تا 110 گرم غذا نياز دارد كه قسمتي از آن از طريق تغذيه دستي و بقيه از طريق چرا در محيط تأمين مي شود.

 

در تغذيه مرغ بومي تأمين 5 ماده مغذي اصلی:

آب، انرژي، پروتئين، ويتامينها و مواد معدني بويژه كلسيم و فسفر به مقدار كافي و بطور همزمان براي توليد تخم مرغ داراي اهميت است.

 

از منابع اصلي انرژي به مواد نشاسته اي نظير :

نان خشك، گندم، جو، برنج، ذرت و همچنين چربيها و روغنها مي توان اشاره نمود.

 

منابع پروتئيني نيز شامل:


كنجاله سويا، پودر گوشت، پودر ماهي و بقولات نظير لوبياها، نخود، ماش و باقلاي خشك مي باشند.

منابع كلسيم براي مرغ تخمگذار بومی:

پوسته صدف، سنگ آهك خرد شده، پوسته كاملاً خرد شده تخم مرغهاي مصرف شده و همچنين استخوان پخته و كوبيده يا آسياب شده مرغ، گوسفند و گاو است. منابع كلسيم را مي توان بطور آزاد، يعني در يك ظرف جداگانه از غذا در محل لانه يا گردشگاه مرغها قرار داد تا در صورت نياز خودشان مصرف كنند.

 

در صورت عدم تأمين مقدار كافي كلسيم در جيره روزانه مرغ بومي به ميزان 3 تا 4 درصد جيره ، پوسته تخم مرغ نازك شده، ميزان تخم مرغ لمبه و بدون پوسته افزايش يافته و توليد تخم مرغ كاهش مي يابد.

استخوانهاي مرغ و يا گوسفند كه خوب پخته شده باشد را مي توان بوسيله مناسب له كرد يا آسياب نمود و در اختيار مرغها قرار داد.

اين استخوانها حاوي كلسيم، فسفر، پروتئين و انواع املاح مورد نياز مرغ مي باشد.

توجه داشته باشيد كه از تغذيه پوسته تخم مرغ درسته به مرغها خودداري كنيد زيرا آنها را ترغيب به تخم مرغ خواري خواهد كرد.

در پرورش بصورت چراي آزاد، معمولاً مرغ ها تا حدودي كلسيم مورد نياز خود را از محيط تأمين مي كنند.

 

دان پلت یا مش مرغ تخمگذار

علاوه بر اين، غذا هاي آماده كه توسط شركتهاي معتبر توليد كننده خوراك دام و طيور تهيه مي شوند، تقريباً تمام مواد مغذي مورد نياز طيور را دارا مي باشند.

به همين دليل بهتر است هر از گاهي، مقداري هم از اين نوع غذاها در اختيار پرندگان قرار گيرد.

 

تذكر مهم:

تغذيه دائم و بيش از حد مواد غذايي پر انرژي و كم پروتئين مثل نان خشك و يا خيسانده شده، بلغور گندم، برنج و ذرت به تنهايي و يا همراه همديگر موجب چاق شدن و چربي آوردن مرغها و كاهش ميزان تخم گذاري آنها مي شود.

اين در حاليست كه تغذيه بيش از حد مواد كم انرژي مثل خيار، كدو، كاهو و يا دانه جو نيز بدليل عدم تأمين انرژي كافي موجب كاهش توليد تخم مي شود.

 

 

تغذيه و نگهداری مرغ تخمگذار در فصول پاييز و زمستان

با سرد شدن هواي محيط و كاهش طول روز در فصول پاييز و زمستان، توليد تخم مرغ مرغان بومي به سرعت كاهش پيدا مي كند.

البته مرغهايي كه محل نگهداري آنها گرم بوده و از تغذيه كافي برخوردار باشند، داراي كاهش توليد كمتري خواهند بود.

 

براي داشتن توليد تخم مرغ مناسب در ماههاي سرد سال رعايت موارد زير مي تواند مفيد باشد:

  1. قفس و يا لانه مرغان بومي در صورت امكان جابجا شده و در سمت آفتاب گير حياط قرار داده شود يا در صورت امكان تغيير لازم در آن داده شود كه آفتاب كافي به داخل لانه وارد شود. همچنين بهتر است لانه به وسيله عايق هاي مناسبي مثل كاه گِل(براي پوشش سقف)، حصيري و يا پلاستيك از وزش باد سرد و نفوذ آب باران و برف محافظت شوند.
  2. در داخل لانه، محل استراحت و خواب مرغها بهتر است بالاتر از سطح زمين بوده و چوب خواب كافي براي مرغها تعبيه شود. همچنين از لحاظ دما بايستي مراقبت نمود كه محل زندگي مرغها سرد نباشد.
  3. آبي كه در اختيار مرغ ها قرار داده مي شود بموقع عوض شده و در مكان مناسبي قرار داده شود كه از يخ زدگي محفوظ باشد.
  4. در جيره غذايي مرغها مقدار كافي ذرت و يا ارزن كه انرژي بالاتري نسبت به گندم و جو دارند، استفاده شوند.
  5. مرغها در ساعات اوليه صبح كه هوا سرد است در قفس يا لانه نگهداري شده و پس از گرم تر شدن هوا، اجازه چرا و گردش در محيط به آنها داده شود.
  6. بدليل كاهش مدت روشنايي روز در فصول پاييز و زمستان، بهتر است يك لامپ روشنايي كم مصرف بعد از غروب آفتاب به مدت 3 الي 4 ساعت براي مرغها روشن باشد تا مدت زمان روشنايي به 15 تا 16 ساعت برسد.
  7. بدليل عدم امكان چراي آزاد مرغان بومي در فصول سرد بهتر است مواد سبزينه اي كافي نظير دور ريز سبزيجات و يا پودر يونجه خشك در جيره غذايي مرغها لحاظ شود. همچنين هر چند هفته به مدت يك تا دو روز مولتي ويتامين مخصوص طيور از طريق آب آشاميدني به مرغها داده شود.
  8. بستر كف لانه يا قفس هر چند هفته يك مرتبه تعويض شده و مقداري پوشال چوب يا كاه خرد شده در كف بستر ريخته شود. از تجمع و انباشته شدن بستر خيس و مرطوب در كف لانه بايد جلوگيري نمود.

 

 

بهداشت و بيماريهای مرغ بومی :

پيشگيري هميشه ارزان تر، مؤثرتر و راحت تر از درمان است.

پيشگيري از بيماريها به سه عامل بهداشت مناسب، مديريت درست و واكسن زدن بموقع بستگي دارد.

مرغ تخمگذار

بهداشت آشيانه (جايگاه) :

  1. احداث حوضچه ضد عفوني و يا حداقل قرار دادن تشت هاي حاوي مواد ضدعفوني در جلوي آشيانه، براي كنترل بيماريها لازم است زيرا بسياري از بيماريها از طريق كفشهاي آلوده افراد وارد مرغداري مي شوند.به همين دليل وارد نمودن كفش در حوضچه يا تشت حاوي مواد ضدعفوني و تماس كف كفش با اين مواد، احتمال انتقال عوامل بيماريزا از طريق كفش به داخل مرغداري را كاهش مي دهد.
  2. جمع آوري و تخليه فضولات مرغ ها از جايگاه مرغ از شيوع بسياري از بيماري ها جلوگيري مي كند. علاوه بر اين از عفوني شدن بستر و تجمع مگس و ساير حشرات جلوگيري نموده و مانع از اذيت و اعتراض همسايگان مي گردد. بدين ترتيب لازم است هر 7 تا 10 روز يك بار، فضولات جمع آوري شده، كف جايگاه تميز شود و بستر نيز با بستر نو جايگزين شود.
  3. شستشو و ضدعفوني مداوم وسايل مرغداري را هرگز نبايد فراموش كرد. هر 10 روز يك مرتبه بايد دانخوريها را خوب شستشو داد و با مواد مناسب ضدعفوني نمود و چوب خواب ها را نيز از كود پاك نمود. اين مسئله در حاليست كه شستشو و تعويض آب آبخوريها بايد هر روز انجام شود.
  4. در جايگاه هايي كه به صورت دوره اي در آن مرغ پرورش داده مي شود بايد بعد از پايان دوره پرورش و خالي شدن آنها، سقف، ديوارها و كف جايگاه را ضدعفوني نمود. جايگاه هايي كه به طور دايمي در آنها مرغ نگهداري مي شود هر يك ماه تا 45 روز يكبار بايد نظافت و ضد عفوني شوند. پس از ضدعفوني لانه، آن را به مدت يك هفته خالي بگذاريد. براي ضدعفوني جايگاه مي توان از آب آهك 5 درصد( 5 كيلو آهك در 100 ليتر آب) و يا محلولهاي ضدعفوني كننده موجود در داروخانه هاي دامپزشكي با مشورت دامپزشك استفاده كرد. هنگام استفاده از اين محلولها بايد به دستور تهيه و مصرف آنها توجه نمود.
  5. به منظور ضدعفوني جايگاه هاي ساخته شده از سيمان و آجر يا بلوك مي توان هر چند هفته يك بار پس از تخليه كودها از كف جايگاه و خارج كردن دانخوري، آبخوري و ديگر مواد و وسايل قابل اشتعال، كف جايگاه، ديوارها و در صورت امكان سقف را نيز توسط شعله افكن مطمئن و ايمن شعله دهي نمود.
  6. هرگز به طور مداوم نبايد از يك نوع ماده ضدعفوني استفاده كرد. مواد ضدعفوني كننده بايد از دسترس كودكان دور نگه داشته شود و در مسير حركت ماكيان و دام قرار نگيرد.
  7. در صورت امكان فضاي هوايي محوطه مرغداري را با توري سيمي مناسب بپوشانيد. اين عمل مانع از ورود پرندگان وحشي بداخل محوطه مرغداري مي گردد. پرندگان وحشي باعث انتقال بسياري از بيماريها به مرغان بومي از جمله نيوكاسل و آنفلوانزا مي باشند.

 

بهداشت طيور:

بسياري از بيماريهاي طيور ويروسي بوده و درماني ندارند.

به همين دليل تنها راه جلوگيري از ابتلاي پرندگان به اين نوع بيماريها، انجام بموقع واكسيناسيون است.

واكسيناسيون ارزان تر از درمان بوده و موجب حفظ سلامت و توليد گله مي گردد.

 

مراقبتهاي بهداشتي براي داشتن يك گله مرغ تخمگذار سالم به شرح زير هستند:

  1. مرغ ها را در سنين مختلف بر اساس توصيه دامپزشك مربوطه برعليه بيماريهاي مهم مثل نيوكاسل، آنفلوآنزا، آبله و سندرم افت توليد تخم مرغ واكسينه كنيد.
  2. مقدار و زمان دقيق خوراندن داروها را دقيقاً رعايت كنيد.
  3. جوجه ها را نبايد در لانه هايي كه قبلاً مرغ در آنها بوده وارد نمود، مگر اينكه لانه بطور كامل تميز و ضد عفوني شده باشد.
  4. از تغذيه دان يا غذاي آلوده به خاكروبه، حاوي نانهاي كپك زده و يا غذاهاي مانده و فاسد شده خودداري شود. همچنين دانه هايي كه با فضولات مرغ ها و جوجه ها مخلوط شده بايد دور ريخته شود. تغذيه نانهاي كپك زده و غذاهاي فاسد شده باعث ابتلاي سريعتر طيور به بيماريها مي گردند.
  5. هنگام شيوع بيماري، با جداسازي مرغان بيمار از گله و مراجعه به دامپزشك، بيماري را كنترل كنيد.
    مرغ هاي بيمار را سريعاً جدا نموده و در مكاني دور از مرغ هاي سالم كه دماي مناسب و نور كافي داشته باشد نگهداري كنيد.
    در صورتي كه میخواهید مرغي به گله خود وارد كنيد باید آن را در يك محل جداگانه نگهداري و پس از اطمينان از سلامتي، پرنده را وارد گله كنيد.
  6. هرگونه جابجايي مرغها از يك مكان به مكان ديگر بهتر است در تاريكي انجام شود تا تنش كمتري به مرغ وارد شود.
    با اين عمل، از وقوع جنگ و نزاع بين مرغها جلوگيري خواهد شد.
  7. لاشه مرغ ها و جوجه هاي مرده بايد فورا از لانه خارج شده
    سپس در محل دور از آشيانه بين دو لايه آهك در خاك دفن گرديده يا سوزانده شوند.
  8. به تهويه مرغداري كه نقش مهمي در جلوگيري از بيماريهاي تنفسي دارد اهميت بدهيد.
  9. از ورود پرندگان وحشي به لانه مرغ تخمگذار بايد جلوگيري نمود.

 

 

مرغ تخمگذار
مرغ بومی
مدیرسایت
دیدگاه کاربران
2 دیدگاه
  • علی 16 دی 1400 / 8:05 ب.ظ

    سلام مرغ ۵ ماهه چنده

    • admin 17 فروردین 1401 / 10:35 ق.ظ

      سلام
      آخرین سن موجود 4 ماهه است
      88هزار تومان

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.