تهویه سالن پرورش مرغ




نکاتی در خصوص تهویه مناسب سالن پرورش مرغ

تهویه در مرغداری بسیار حائز اهمیت است زیرا راندمان تنفسی  طیور تقریبا ۲برابر حیوانات دیگر است.همچنین طیور ظرفیت ریوی کمتری دارند.بنابراین فراهم کردن اکسیژن کافی و هوای تمیز در پرورش متراکم دوچندان با اهمیت می شود.

اهداف تهویه مناسب در سالن : ۱٫تامین اکسیزن کافی ۲٫ خروج رطوبت اضافی از سالن ۳٫ خارج کردن گاز های سمی ۴٫ تنظیم حرارت سالن  ۵٫ دفع گاز آمونیاک

در تهویه باید ۴ عامل مهم میزان اکسیژن ، سرعت جریان هوا ، دما و رطوبت نسبی بطور روزانه مورد توجه قرار گیرد. بدین منظور باید از وسایلی چون رطوبت سنج، دما سنج ، بادسنج ، دستگاه سنجش آمونیاک و دستگاه سنجش دی اکسید کربن استفاده نمود. همواره باید توجه داشت حفظ دما مقدم بر تهویه است.

شاخص گرمایی که همان مجموع ارقام درجه حرارت و رطوبت است همواره باید بین ۸۰ تا ۹۰ باشد.

شرایطی که همواره باید در سالن شاهد آن باشیم این است که برخی باید درحال خوردن ،برخی درحال نوشیدن ، برخی درحال استراحت کردن و برخی در حال بازی کردن و جیک جیک کردن باشند.

میزان دی اکسید کربن در سالن باید پایین تر از ۳۰۰۰قسمت در میلیون نگه داشته شود.آمونیاک گاز سمی است که از تجزیه اسید اوریک موجود در کود مرغ توسط باکتری ها تولید می شود.غلظت ۲۰در میلیون یا بالاتر در هوا با بوکردن قابل تشخیص است اما بسیاری از مرغداران به بوی آن عادت کرده اند و متوجه نمی شوند.افزایش گاز آمونیاک سبب بروز بیماری های تنفسی در طیور می شود.

انواع تهویه مورد استفاده در سالن پرورش مرغ

تهویه یا بصورت طبیعی است یا بصورت مکانیکی.

تهویه طبیعی:

در این روش دیوارهای جانبی شامل دریچه های ورودی هوا و سقف شامل درچه های خروجی هوا می باشد. تهویه طبیعی سالن ها بر اساس اختلاف وزن هوای سرد و هوای گرم صورت می گیرد .بدین صورت که هوای گرم چون سبک تر است از دریچه های سقف خارج و هوای سرد بعلت سنگینی از دریچه های جانبی به سمت سالن کشیده میشود. اگر در منطقه باد هم وجود داشته باشد به این امر کمک میکند. این نوع تهویه بدون مصرف انرژی است و در آب و هوای گرم بسیار توصیه نمی شود.

 بطور متوسط برای هر کیلو وزن زنده موجود در سالن ۵-۱۲مترمکعب هوا در ساعت نیاز داریم . برای هر ۱۰۰۰مترمکعب هوا باید ۳۰مترمربع ورودی هوا تعبیه شود.

تهویه مکانیکی:

تهویه مطبوع سقفی:  مناسب آب و هوای سرد و معتدل است. فن ها در سقف و دریچه های ورودی هوا در دیوارهای جانبی سالن قراردارند.از معایب این سیستم عدم امکان شستشوی مناسب و ضدعفونی این فن ها می باشد.استفاده از دریچه های ورودی هوا در سقف فقط در فصول سرد سال توصیه می گردد. مزایای این تهویه کنترل ریزش هوای سرد بر سر پرنده بدلیل اختلاف هوای سرد ورودی از سقف سالن با هوای گرم زیر سقف سالن می باشد. بهتر است برای فصول گرم سال از دریچه های دیگر در دیواره جانبی سالن جهت ورودی هوا استفاده شود.

تهویه مطبوع عرضی : سالن هایی با عرض ۱۲متر از این نوع تهویه استفاده می کنند. دریچه های ورودی هوا در دیوارجانبی نزدیک سقف طراحی می گردد و فن ها در دیواره جانبی در جهت مخالف قرار میگیرند.شکل و سابز درچه های ورودی هوا نقش مهمی بر نحوه جریان هوا در سالن ایفا می کند.

تهویه تونلی: در مناطق گرم استفاده می شود. فن های بزرگ در انتهای سالن نصب می گردد و ورودی های هوا در انتهای دیگر سالن قرار می گیرند. طول مناسب سالن ۵۰الی ۶۰متر می باشد اگر طول سالن از این میزان هم بیشتر باشد به فن هایی در میانه سالن جهت حرکت در آوردن هوا به سمت انتهای سالن نیاز است.

سرعت لازم جریان هوا با عرض سالن رابطه مستقیم دارد. بدین صورت که عرض سالن به متر ضربدر ۱٫۳ همواره سرعت جریان هوا را برحسب متر بر ثانیه میدهد.

برای محاسبه تعداد تهویه مورد نیاز سالن باید بدانیم حجم هوای سالن چند متر مکعب است . مثلا تهویه ۹۰ سانتی در دقیقه ۳۴۵مترمکعب  هوا را جابجا میکند.بعد از اینکه ظرفیت سالن را بر زمان مورد نیاز برای جابجایی برحسب دقیقه تقسیم کردیم. حاصل را بر قدرت دستگاه تهویه تقسیم میکنیم جواب این معادله همان تعداد دستگاه تهویه مورد نظر خواهد بود.

 



  • فروردین ۳۱, ۱۳۹۸
  • |
  • بدون دیدگاه
  • |

نظرات بسته شده است.

کانال تلگرام